Pati, bir gün çamlıkta neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi piknik örtüsü oldu. Pati, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: yağmurdan kaçan sincaplara yer kalmamıştı. Pati önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce örtünün köşelerini açtı. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada Kirpi yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Pati. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Pati, herkese kuru bir köşe ayırdı. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Pati hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda yağmur damlaları ritim tuttu. Pati, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, paylaşılan şeylerin yalnızca eşyalar olmadığını; sevincin de paylaşılabildiğini öğrendi.