Naz, bir gün şenlikte neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi renkli balonlar oldu. Naz, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: arkadaşı kimseyi tanımıyordu. Naz önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce onu arkadaşlarıyla tanıştırdı. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada Umut yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Naz. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Naz, ortak balon oyunu kurdu. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Naz hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda şenlik güzel geçti. Naz, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, iyi arkadaşlığın dinlemek ve birbirine yer açmakla büyüdüğünü öğrendi.