Mina, bir gün okul bahçesinde neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi bahçe eldiveni oldu. Mina, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: öğretmenin eldiveni kaybolmuştu. Mina önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce masaları kontrol etti. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada Ece yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Mina. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Mina, eldiveni sulama kabının yanında buldu. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Mina hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda çiçekler sulandı. Mina, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, gerektiğinde yardım istemenin ve yardım etmenin ne kadar değerli olduğunu öğrendi.