Bora, bir gün orman yolunda neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi düz taşlar oldu. Bora, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: patika kaygandı. Bora önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce güvenli yol aradı. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada rehber yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Bora. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Bora, uygun taşları gösterdi. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Bora hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda grup güvenle geçti. Bora, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, gerektiğinde yardım istemenin ve yardım etmenin ne kadar değerli olduğunu öğrendi.