Mina, bir gün anaokulu sahnesinde neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi küçük mikrofon oldu. Mina, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: şarkı söylemekten çekiniyordu. Mina önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce önce sessizce prova yaptı. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada öğretmeni yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Mina. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Mina, arkadaşlarıyla birlikte söyledi. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Mina hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda alkışlar yükseldi. Mina, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, cesaretin korkmamak değil, güvenli bir şekilde denemek olduğunu öğrendi.