Ece, bir gün odasında neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi gece lambası oldu. Ece, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: karanlık onu ürkütüyordu. Ece önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce derin nefes aldı. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada annesi yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Ece. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Ece, gece lambasını açıp konuştu. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Ece hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda odası yeniden huzurlu geldi. Ece, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, cesaretin korkmamak değil, güvenli bir şekilde denemek olduğunu öğrendi.