Asya, bir gün resim atölyesinde neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi mor boya oldu. Asya, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: resmini bozacağından korkuyordu. Asya önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce küçük bir köşede denedi. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada Ada yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Asya. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Asya, yeni bir renk karıştırdı. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Asya hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda resim güzelleşti. Asya, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, cesaretin korkmamak değil, güvenli bir şekilde denemek olduğunu öğrendi.