Nehir, bir gün oyun odasında neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi oyuncak stetoskop oldu. Nehir, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: doktor rolünü denemeye çekiniyordu. Nehir önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce önce oyuncak ayıyı dinledi. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada Mina yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Nehir. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Nehir, arkadaşlarıyla rol değiştirdi. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Nehir hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda oyun neşeyle sürdü. Nehir, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, cesaretin korkmamak değil, güvenli bir şekilde denemek olduğunu öğrendi.