Eylül, bir gün bahçede neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi fide oldu. Eylül, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: bitkiyi yanlış dikeceğini sanıyordu. Eylül önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce toprağı hazırladı. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada dedesi yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Eylül. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Eylül, fideyi dikkatle yerleştirdi. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Eylül hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda ilk sulamayı yaptı. Eylül, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, cesaretin korkmamak değil, güvenli bir şekilde denemek olduğunu öğrendi.