Pofuduk, bir gün orman okulunda neşeli bir sabaha başladı. Etrafta hafif bir esinti vardı; kuşların sesleri duyuluyordu.
O günün en ilginç şeyi dans gösterisi oldu. Pofuduk, onu görünce merakla yaklaştı ve dikkatle inceledi.
Ama küçük bir sorun vardı: dans ederken hata yapmaktan korkuyordu. Pofuduk önce ne yapacağını bilemedi.
“Bunu çözmek için acele etmem gerekmiyor,” diye kendi kendine fısıldadı. Derin bir nefes aldı.
Önce adımları prova etti. Bu deneme ona sorunu biraz daha iyi anlaması için zaman verdi.
Tam o sırada Sincap yanına geldi. “Birlikte düşünmek ister misin?” diye sordu.
“Evet, çok isterim,” dedi Pofuduk. İkisi birbirini dikkatle dinledi ve farklı fikirleri konuştu.
Sonunda Pofuduk, müziğe eşlik etti. Bunu yaparken nazik ve dikkatli davranmaya özen gösterdi.
Bir süre sonra sorun çözüldü. Pofuduk hem rahatladı hem de kendi çabasından gurur duydu.
Günün sonunda dansını tamamladı. Pofuduk, o anı uzun süre hatırlayacağını düşündü.
O gün, cesaretin korkmamak değil, güvenli bir şekilde denemek olduğunu öğrendi.